|
UWAGA!
Bilety na Scenę Kameralną w Teatrze Polskim są dostępne na zamówienie telefoniczne pod numerem 0 507 357 357.
Odbiór biletów przed spektaklem w kasie Teatru w cenie nominalnej bez dopłat. Najbliższe spektakle:
|
|
Dżuma: 25 maja o godz. 19:00
Do Amsterdamu. Piosenki J. Brela:
Szewcy:
Gwiazdy na porannym niebie:
|
|

|
KRAINA KŁAMCZUCHÓW
Maciej Wojtyszko
Prapremiera polska odbyła się 19 listopada 2009 r.
|
|
Muzyka: Natalia Bobińska Dekoracje i kostiumy: Paweł Dobrzycki Reżyseria: Maciej Wojtyszko
|
|
Obsada: Małgorzata Sadowska, Łucja Żarnecka, Mariusz Wojciechowski, Paweł Koślik, Piotr Bajtlik, Adam Biedrzycki
|
|
"Kraina kłamczuchów" Macieja Wojtyszki przedstawia dwa dni z życia dwóch literatów – niepowtarzalnych, niepodrabialnych kłamców włoskiego renesansu: Petrarki i Boccaccia.
Oto do Padwy, zagrożonej zarazą, przybywa Boccaccio aby nakłonić swojego mistrza - Petrarkę do powrotu do Florencji, przepowiednie dotyczące losów Padwy są bowiem niepomyślne. Wielbiciel przybywa, by ocalić mistrza, prawdziwego boga opowiadaczy - tylko jak to zrobić, jeśli boga nie da się ocalić..? Tym bardziej, że gra między nimi toczy się nie tylko o życie, ale i … o miłość.
Które z uczuć zwycięży? To do kobiety prawdziwej, realnej, tej na wyciagnięcie ręki czy to, do kobiety wydumanej, wymarzonej, wyidealizowanej?
|
|

|
DŻUMA
Albert Camus
Prapremiera polska odbyła się 28 listopada 2009 r.
|
|
Muzyka: Bartosz Chajdecki Dekoracje i kostiumy: Diana Marszałek Adaptacja i reżyseria: Marta Ogrodzińska
|
|
Obsada: Dominik Łoś, Michał Maciejewski, Grzegorz Gadziomski, Maciej Mikołajczyk, Adam Bauman, Bogdan Potocki, Dariusz Kwaśnik, Dariusz Kwaśnik, Janusz Zakrzeński, Anna Nehrebecka, Tomasz Borkowski
|
|
Tak, uroczo archaiczny jest Albert Camus; ten wyciszony moralista z dwudziestowiecznej bajki, który wierzył, że ludzkość musi pielęgnować jakiś rodzaj międzyludzkiej utopii. Archaiczny, ale przez to właśnie niepokojąco aktualny, drażniący. W jego "Dżumie" dostrzegam początek niebezpiecznej drogi, na jaką wkroczyliśmy w naszej przygodzie z językiem, by dotrzeć do ślepej uliczki. Cóż bowiem robią bohaterowie Camusa? Oni tworzą językowe światy obronne. Każdy próbuje wznieść przeciw-świat słów zaklinających rzeczywistość, pragnie odnaleźć w nich antidotum na cierpienie i śmierć mieszkańców Oranu. Tak czyni Bernard Rieux, gdy wyznacza sobie rolę kronikarza zadżumionych miesięcy, gdy pieczołowicie zbiera zapiski, dokumenty, świadectwa, które pozwolą mu wyjść poza orbitę własnego "ja" i dać pełny obraz wspólnego koszmaru. Wierzy, że język świadectwa przybliży go do prawdy. Jest uważny i oszczędny; sposób, w jaki opowiada o dżumie, ma dla niego zasadnicze znaczenie.
Mariusz Sieniewicz "Doktor Rieux wybiera małomówność" (z tekstu napisanego do programu przedstawienia).
|
|

|
SZEWCY
Stanisław Ignacy Witkiewicz
Premiera odbyła się 07 listopada 2009 r.
|
|
Dekoracje i kostiumy: Marcin Jarnuszkiewicz Muzyka: Agata Zubel Reżyseria: Maciej Prus
|
|
Obsada: Olgierd Łukaszewicz, Wojciech Czerwiński, Marcin Jędrzejewski, Katarzyna Stanisławska, Tomasz Borkowski, Antoni Ostrouch, Arkadiusz Głogowski, Piotr Brzeziński, Artur Pontek, Joanna Voss.
|
|
Dramat Szewcy jest ostatnim zachowanym, ale pewnie nie ostatnim napisanym dramatem Witkacego. Należy do jego najlepszych dzieł, jeśli nie do najlepszych dramatów napisanych w języku polskim w ogóle. Jest sztuką o szczególnej wadze, produktem twórczości dojrzałego autora, dojrzałego i ciężko doświadczonego człowieka. Jest dziełem bardzo polskim i bardzo uniwersalnym, satyrą na Polskę i Europę lat minionych, ale i jak się okazuje, obecnych. Jest bardzo gorzką diagnozą i prognozą stanu upadającej ludzkości.
Czas heroicznych bohaterów przeminął bezpowrotnie, świat jakim go znaliśmy poszedł do diabła, a ludzkość zeszła na psy… dosłownie – niczym prokurator Scurvy przemieniający się w trzecim akcie w psa o ludzkiej psychice i świadomości.
I co dalej? Zdaniem Witkacego osobniki twórcze (schizoidzi) wśród mężczyzn giną, wśród kobiet przeciwnie, mnożą się - „mężczyźni babieją – kobiety en masse mężczyźnieją” i przejmą role męskie w społeczeństwie przyszłości – teraźniejszości… ? Co nastąpi potem trudne jest do wyobrażenia i do wyrażenia. To jeden z powodów, dla których Witkacy nie kończy swojego dramatu, a bieg jego akcji gwałtownie przerywa…
|
|

|
JAK WAM SIĘ PODOBA
William Shakespeare
Premiera odbyła się 10 listopada 2006 r.
|
| |
|
Przekład: Stanisław Barańczak Reżyseria: Jarosław Kilian Scenografia: Adam i Jarosław Kilianowie Muzyka: Jan Kanty Pawluśkiewicz Układ tańców: Andrzej Morawiec
Aktorzy: Książę wygnany - KRZYSZTOF KUMOR Fryderyk, brat Księcia, uzurpator - MARCIN JĘDRZEJEWSKI towarzysze wygnanego Księcia: Amiens - WOJCIECH CZERWIŃSKI Jakub - OLGIERD ŁUKASZEWICZ De L'Arbre - PIOTR BĄK Caillois - BOGDAN POTOCKI Lelouche - JAMES O. ALABI synowie Rolanda de Bois: Oliwer - DARIUSZ KWAŚNIK Jakub - PAWEŁ KOŚLIK Orlando - DOMINIK ŁOŚ
Le Beau, dworzanin księcia Fryderyka - MICHAŁ MACIEJEWSKI Karol, zapaśnik na dworze księcia Fryderyka: RAFAŁ ROMANIUK PIOTR WACHOWSKI ANDRZEJ ZYGMUNT Adam, stary sługa rodu de Bois - EUGENIUSZ KAMIŃSKI Dionizy, dworzanin - PIOTR BRZEZIŃSKI Lakmus, błazen - ANDRZEJ PIECZYŃSKI Henri Rousseau, czasem Ambroży Ambaras - WIESŁAW GOŁAS Koryn, pasterz - RYSZARD NAWROCKI Sylwiusz, pasterz - ARTUR JANUSIAK Walenty, wieśniak - ARTUR PONTEK Hymen, bóg małżeństwa - PAWEŁ KOŚLIK Rozalinda, córka wygnanego Księcia - KATARZYNA STANISŁAWSKA Celia, córka księcia Fryderyka - AGNIESZKA SZTUK Febe, pasterka: EWA DOMAŃSKA MAŁGORZATA LIPMANN Anielka, wieśniaczka: EWA GOŁĘBIOWSKA - MAKOMASKA MAGDALENA SMALARA
|
|
Kto całkiem już ma dość zawiłych świata spraw Niech wchodzi niby gość W te progi leśnych traw...
Jak wam się podoba to jedna z najpiękniejszych i najbardziej błyskotliwych szekspirowskich komedii o miłości. Chciałoby się powiedzieć - komedia romantyczna - opowieść o uczuciach, tych wyidealizowanych, upoetycznionych i tych prawdziwych, które przydają życiu ciepła i nadają mu sens.
Jak wam się podoba to historia o poszukiwaniu szczęścia. Bohaterowie - uciekinierzy i wygnańcy, porzucają życie na dworze by odnaleźć schronienie w ostępach Ardeńskiego Lasu. Dzika puszcza, która miała być miejscem zesłania okazuję się przewrotnie, obszarem wolności, światem lepszym, stawiającym człowieka w prawdzie wobec Natury - tej wokół nas i w nas samych.
Jak wam się podoba to wreszcie pochwała kobiecej inteligencji. Śledzimy perypetie Rozalindy, która przebrana za chłopaka stawia czoło przeciwnościom losu i przeprowadza cudowny miłosny eksperyment.
Las Ardeński zaprawiony jest pełną nostalgii goryczą - szczęśliwa i wiecznie zielona Arkadia okazuje się ostatecznie utopią. Mimo to pobyt w Lesie zmienia ludzi, którzy tu wstąpili. Rozalinda i Orlando, Celia i Oliwer, Lakmus i Anielka, Sylwiusz i Febe - pilni uczniowie w szkole życia i miłości, odnajdują tu prawdziwe uczucie i siebie samych.
Jak wam się podoba? - pytamy zatem z tremą i nadzieją.
Czas trwania przedstawienia: 3 godz. 20 min.
|
|

|
PASTORAŁKA MISTERIUM BOŻONARODZENIOWE
Leon Schiller
|
| |
|
Reżyseria: Jarosław Kilian Scenografia: Adam Kilian Muzyka: Leon Schiller i Jan Maklakiewicz Opracowanie muzyczne: Krzesimir Dębski Kierownictwo muzyczne: Wit Zawirski Choreografia: Jacek Tomasik
Obsada: Marta Alaborska, Zofia Bawankiewicz, Izabella Bukowska, Barbara Dobrzyńska, Ewa Gołębiowska, Magdalena Homanowska, Izabela Kuna, Zuzanna Lipiec, Małgorzata Lipmann, Renata Pękul, Jolanta Russek, Małgorzata Sadowska, Magdalena Smalara, Hanna Stankówna, Zofia Tomaszewska, Kazimiera Utrata, Joanna Voss, Łucja Żarnecka, Wojciech Alaborski, Andrzej Balcerzak, Adam Bauman, Piotr Bąk, Piotr Brzeziński, Grzegorz Gadziomski, Sławomir Głazek, Arkadiusz Głogowski, Artur Janusiak, Marcin Jędrzejewski, Mieczysław Kalenik, Krzysztof Kumor, Dariusz Kwaśnik, Dominik Łoś, Michał Maciejewski, Ryszard Nadrowski, Ryszard Nawrocki, Lech Ordon, Bogdan Potocki, Jan Tesarz
|
|
Tak jak święta Bożego Narodzenia są najpiękniejszymi polskimi świętami, tak Pastorałka Leona Schillera gromadzi to wszystko, co w polskiej tradycji tych świąt najpiękniejsze, to z czego ów świąteczny polski obyczaj wyrasta.I rację mają ci, którzy nazywają Pastorałkę prawdziwym cudem polskiego teatru, bo choć Boże Narodzenie nie jest naszą wyłączną własnością, to jednak nigdzie indziej na świecie nie ma z pewnością takiej Matki Boskiej jadącej na osiołku, który najczęściej bywa drewniany, ani takich pasterzy, co to do Betlejem przez Skalmierz i Tyniec zmierzają, ani Archanioła w ułańskim czaku lancą wskazującego drogę Trzem Królom, ani kolędników z turoniem, którzy całą tę cudowną, a przecież dziwnie swojską historię odgrywają na tle krakowskiej szopki z bajecznie kolorowymi, baniastymi wieżami. Są tam również, jakże by inaczej, ślicznie śpiewające Anioły, które dzielnie starają się Dobro osłonić, i król Herod, i harcujący wokół wszystkich Bożych stworzeń Diabeł, który gdzie mu się podoba ogonem zamiata, choć Anioły z wielkim przekonaniem machają skrzydłami. Kto chce może się nad sensem tej historii zadumać, kto chce może spojrzeć na nią oczami dziecka, a jeśli naprawdę jeszcze jest dzieckiem na pewno na zawsze Pastorałkę zapamięta i umieści to przedstawienie wśród swoich najradośniejszych wspomnień - jako, że jest to widowisko dla wszystkich, dla Małych i dla Dużych, dla dorosłych i dla dzieci, a najlepiej dla całej rodziny. Premiera Pastorałki odbyła się 21 grudnia 1996 roku w reżyserii Jarosława Kiliana, scenografii Adama Kiliana w wykonaniu niemal całego zespołu Teatru Polskiego.
|
|
 |
|
 |