Rezerwacja biletów www.teatralium.pl
Nowy użytkownik   Sala testowa   Kalendarium   O nas
Teatr Polski
ul. Karasia 2
00-327 Warszawa

UWAGA!

Bilety na Scenę Kameralną w Teatrze Polskim są dostępne na zamówienie telefoniczne pod numerem 0 507 357 357.

Odbiór biletów przed spektaklem w kasie Teatru w cenie nominalnej bez dopłat. Najbliższe spektakle:

Dżuma:  25 maja o godz. 19:00

Do Amsterdamu. Piosenki J. Brela: 

Szewcy:

Gwiazdy na porannym niebie: 

KRAINA KŁAMCZUCHÓW

KRAINA KŁAMCZUCHÓW

Maciej Wojtyszko

Prapremiera polska odbyła się 19 listopada 2009 r.

Muzyka: Natalia Bobińska
Dekoracje i kostiumy: Paweł Dobrzycki
Reżyseria: Maciej Wojtyszko

Obsada: Małgorzata Sadowska, Łucja Żarnecka, Mariusz Wojciechowski, Paweł Koślik, Piotr Bajtlik, Adam Biedrzycki

"Kraina kłamczuchów" Macieja Wojtyszki przedstawia dwa dni z życia dwóch literatów – niepowtarzalnych, niepodrabialnych kłamców włoskiego renesansu: Petrarki i Boccaccia.

Oto do Padwy, zagrożonej zarazą, przybywa Boccaccio aby nakłonić swojego mistrza - Petrarkę do powrotu do Florencji, przepowiednie dotyczące losów Padwy są bowiem niepomyślne. Wielbiciel przybywa, by ocalić mistrza, prawdziwego boga opowiadaczy - tylko jak to zrobić, jeśli boga nie da się ocalić..? Tym bardziej, że gra między nimi toczy się nie tylko o życie, ale i … o miłość.

Które z uczuć zwycięży? To do kobiety prawdziwej, realnej, tej na wyciagnięcie ręki czy to, do kobiety wydumanej, wymarzonej, wyidealizowanej?

DŻUMA

DŻUMA

Albert Camus

Prapremiera polska odbyła się 28 listopada 2009 r.

Muzyka: Bartosz Chajdecki
Dekoracje i kostiumy: Diana Marszałek
Adaptacja i reżyseria: Marta Ogrodzińska

Obsada: Dominik Łoś, Michał Maciejewski, Grzegorz Gadziomski, Maciej Mikołajczyk, Adam Bauman, Bogdan Potocki, Dariusz Kwaśnik, Dariusz Kwaśnik, Janusz Zakrzeński, Anna Nehrebecka, Tomasz Borkowski

Tak, uroczo archaiczny jest Albert Camus; ten wyciszony moralista z dwudziestowiecznej bajki, który wierzył, że ludzkość musi pielęgnować jakiś rodzaj międzyludzkiej utopii. Archaiczny, ale przez to właśnie niepokojąco aktualny, drażniący. W jego "Dżumie" dostrzegam początek niebezpiecznej drogi, na jaką wkroczyliśmy w naszej przygodzie z językiem, by dotrzeć do ślepej uliczki. Cóż bowiem robią bohaterowie Camusa? Oni tworzą językowe światy obronne. Każdy próbuje wznieść przeciw-świat słów zaklinających rzeczywistość, pragnie odnaleźć w nich antidotum na cierpienie i śmierć mieszkańców Oranu. Tak czyni Bernard Rieux, gdy wyznacza sobie rolę kronikarza zadżumionych miesięcy, gdy pieczołowicie zbiera zapiski, dokumenty, świadectwa, które pozwolą mu wyjść poza orbitę własnego "ja" i dać pełny obraz wspólnego koszmaru. Wierzy, że język świadectwa przybliży go do prawdy. Jest uważny i oszczędny; sposób, w jaki opowiada o dżumie, ma dla niego zasadnicze znaczenie.

 

Mariusz Sieniewicz "Doktor Rieux wybiera małomówność" (z tekstu napisanego do programu przedstawienia).

SZEWCY

SZEWCY

Stanisław Ignacy Witkiewicz

Premiera odbyła się 07 listopada 2009 r.


Dekoracje i kostiumy: Marcin Jarnuszkiewicz
Muzyka: Agata Zubel
Reżyseria: Maciej Prus

Obsada: Olgierd Łukaszewicz, Wojciech Czerwiński, Marcin Jędrzejewski, Katarzyna Stanisławska, Tomasz Borkowski, Antoni Ostrouch, Arkadiusz Głogowski, Piotr Brzeziński, Artur Pontek, Joanna Voss.

 

Dramat Szewcy jest ostatnim zachowanym, ale pewnie nie ostatnim napisanym dramatem Witkacego. Należy do jego najlepszych dzieł, jeśli nie do najlepszych dramatów napisanych w języku polskim w ogóle. Jest sztuką o szczególnej wadze, produktem twórczości dojrzałego autora, dojrzałego i ciężko doświadczonego człowieka. Jest dziełem bardzo polskim i bardzo uniwersalnym, satyrą na Polskę i Europę lat minionych, ale i jak się okazuje, obecnych. Jest bardzo gorzką diagnozą i prognozą stanu upadającej ludzkości.

Czas heroicznych bohaterów przeminął bezpowrotnie, świat jakim go znaliśmy poszedł do diabła, a ludzkość zeszła na psy… dosłownie – niczym prokurator Scurvy przemieniający się w trzecim akcie w psa o ludzkiej psychice i świadomości.

I co dalej? Zdaniem Witkacego osobniki twórcze (schizoidzi) wśród mężczyzn giną, wśród kobiet przeciwnie, mnożą się - „mężczyźni babieją – kobiety en masse mężczyźnieją” i przejmą role męskie w społeczeństwie przyszłości – teraźniejszości… ? Co nastąpi potem trudne jest do wyobrażenia i do wyrażenia. To jeden z powodów, dla których Witkacy nie kończy swojego dramatu, a bieg jego akcji gwałtownie przerywa…

JAK WAM SIĘ PODOBA

JAK WAM SIĘ PODOBA

William Shakespeare

Premiera odbyła się 10 listopada 2006 r.

 

Przekład: Stanisław Barańczak
Reżyseria: Jarosław Kilian
Scenografia: Adam i Jarosław Kilianowie
Muzyka: Jan Kanty Pawluśkiewicz
Układ tańców: Andrzej Morawiec

Aktorzy:
Książę wygnany - KRZYSZTOF KUMOR
Fryderyk, brat Księcia, uzurpator - MARCIN JĘDRZEJEWSKI
towarzysze wygnanego Księcia:
Amiens - WOJCIECH CZERWIŃSKI
Jakub - OLGIERD ŁUKASZEWICZ
De L'Arbre - PIOTR BĄK
Caillois - BOGDAN POTOCKI
Lelouche - JAMES O. ALABI
synowie Rolanda de Bois:
Oliwer - DARIUSZ KWAŚNIK
Jakub - PAWEŁ KOŚLIK
Orlando - DOMINIK ŁOŚ

Le Beau, dworzanin księcia Fryderyka - MICHAŁ MACIEJEWSKI
Karol, zapaśnik na dworze księcia Fryderyka:
RAFAŁ ROMANIUK
PIOTR WACHOWSKI
ANDRZEJ ZYGMUNT
Adam, stary sługa rodu de Bois - EUGENIUSZ KAMIŃSKI
Dionizy, dworzanin - PIOTR BRZEZIŃSKI
Lakmus, błazen - ANDRZEJ PIECZYŃSKI
Henri Rousseau, czasem Ambroży Ambaras - WIESŁAW GOŁAS
Koryn, pasterz - RYSZARD NAWROCKI
Sylwiusz, pasterz - ARTUR JANUSIAK
Walenty, wieśniak - ARTUR PONTEK
Hymen, bóg małżeństwa - PAWEŁ KOŚLIK
Rozalinda, córka wygnanego Księcia - KATARZYNA STANISŁAWSKA
Celia, córka księcia Fryderyka - AGNIESZKA SZTUK
Febe, pasterka:
EWA DOMAŃSKA
MAŁGORZATA LIPMANN
Anielka, wieśniaczka:
EWA GOŁĘBIOWSKA - MAKOMASKA
MAGDALENA SMALARA

Kto całkiem już ma dość
zawiłych świata spraw
Niech wchodzi niby gość
W te progi leśnych traw...

Jak wam się podoba to jedna z najpiękniejszych i najbardziej błyskotliwych szekspirowskich komedii o miłości. Chciałoby się powiedzieć - komedia romantyczna - opowieść o uczuciach, tych wyidealizowanych, upoetycznionych i tych prawdziwych, które przydają życiu ciepła i nadają mu sens.

Jak wam się podoba to historia o poszukiwaniu szczęścia. Bohaterowie - uciekinierzy i wygnańcy, porzucają życie na dworze by odnaleźć schronienie w ostępach Ardeńskiego Lasu. Dzika puszcza, która miała być miejscem zesłania okazuję się przewrotnie, obszarem wolności, światem lepszym, stawiającym człowieka w prawdzie wobec Natury - tej wokół nas i w nas samych.

Jak wam się podoba to wreszcie pochwała kobiecej inteligencji. Śledzimy perypetie Rozalindy, która przebrana za chłopaka stawia czoło przeciwnościom losu i przeprowadza cudowny miłosny eksperyment.

Las Ardeński zaprawiony jest pełną nostalgii goryczą - szczęśliwa i wiecznie zielona Arkadia okazuje się ostatecznie utopią. Mimo to pobyt w Lesie zmienia ludzi, którzy tu wstąpili. Rozalinda i Orlando, Celia i Oliwer, Lakmus i Anielka, Sylwiusz i Febe - pilni uczniowie w szkole życia i miłości, odnajdują tu prawdziwe uczucie i siebie samych.

Jak wam się podoba? - pytamy zatem z tremą i nadzieją.

Czas trwania przedstawienia: 3 godz. 20 min.

PASTORAŁKA MISTERIUM BOŻONARODZENIOWE

PASTORAŁKA
MISTERIUM BOŻONARODZENIOWE

Leon Schiller

 

Reżyseria: Jarosław Kilian
Scenografia: Adam Kilian
Muzyka: Leon Schiller i Jan Maklakiewicz
Opracowanie muzyczne: Krzesimir Dębski
Kierownictwo muzyczne: Wit Zawirski
Choreografia: Jacek Tomasik

Obsada: Marta Alaborska, Zofia Bawankiewicz, Izabella Bukowska, Barbara Dobrzyńska, Ewa Gołębiowska, Magdalena Homanowska, Izabela Kuna, Zuzanna Lipiec, Małgorzata Lipmann, Renata Pękul, Jolanta Russek, Małgorzata Sadowska, Magdalena Smalara, Hanna Stankówna, Zofia Tomaszewska, Kazimiera Utrata, Joanna Voss, Łucja Żarnecka, Wojciech Alaborski, Andrzej Balcerzak, Adam Bauman, Piotr Bąk, Piotr Brzeziński, Grzegorz Gadziomski, Sławomir Głazek, Arkadiusz Głogowski, Artur Janusiak, Marcin Jędrzejewski, Mieczysław Kalenik, Krzysztof Kumor, Dariusz Kwaśnik, Dominik Łoś, Michał Maciejewski, Ryszard Nadrowski, Ryszard Nawrocki, Lech Ordon, Bogdan Potocki, Jan Tesarz

Tak jak święta Bożego Narodzenia są najpiękniejszymi polskimi świętami, tak Pastorałka Leona Schillera gromadzi to wszystko, co w polskiej tradycji tych świąt najpiękniejsze, to z czego ów świąteczny polski obyczaj wyrasta.I rację mają ci, którzy nazywają Pastorałkę prawdziwym cudem polskiego teatru, bo choć Boże Narodzenie nie jest naszą wyłączną własnością, to jednak nigdzie indziej na świecie nie ma z pewnością takiej Matki Boskiej jadącej na osiołku, który najczęściej bywa drewniany, ani takich pasterzy, co to do Betlejem przez Skalmierz i Tyniec zmierzają, ani Archanioła w ułańskim czaku lancą wskazującego drogę Trzem Królom, ani kolędników z turoniem, którzy całą tę cudowną, a przecież dziwnie swojską historię odgrywają na tle krakowskiej szopki z bajecznie kolorowymi, baniastymi wieżami. Są tam również, jakże by inaczej, ślicznie śpiewające Anioły, które dzielnie starają się Dobro osłonić, i król Herod, i harcujący wokół wszystkich Bożych stworzeń Diabeł, który gdzie mu się podoba ogonem zamiata, choć Anioły z wielkim przekonaniem machają skrzydłami. Kto chce może się nad sensem tej historii zadumać, kto chce może spojrzeć na nią oczami dziecka, a jeśli naprawdę jeszcze jest dzieckiem na pewno na zawsze Pastorałkę zapamięta i umieści to przedstawienie wśród swoich najradośniejszych wspomnień - jako, że jest to widowisko dla wszystkich, dla Małych i dla Dużych, dla dorosłych i dla dzieci, a najlepiej dla całej rodziny. Premiera Pastorałki odbyła się 21 grudnia 1996 roku w reżyserii Jarosława Kiliana, scenografii Adama Kiliana w wykonaniu niemal całego zespołu Teatru Polskiego.


Nowy użytkownik
 
Sala testowa
 
Kalendarium
 

Uwagi i sugestie
do
biletera